Yes, het is eindelijke gelukt maar daar kom ik zometeen op!

Een hele drukke week, weer heel veel meten bij de mensen en druk met de spullen die klaar moeten omdat anders de timmerlui niet vooruit kunnen op de bouw, en ons motto is; zorg dat je je afspraken nakomt dus gas erop en zorg dat de kwaliteit er niet bij inschiet!

Maar nu waar het hier om draait; het rennen!

De Dinsdag taining; ik had mijn eigen al voor genomen om mijn eigen schema tijden te gaan lopen en gelukkig wou Harrie samen met mij het schema van Dinsdag gaan lopen. Die loopt zijn rondjes altijd, naar mijn weten, heel vlak dus dat komt goed! en jawel, een hartslag die tenminste nu eens niet naar max ging! En mooi vlakke tijden. Jammer dat Jeroen er niet bij was, die ging de volgende dag naar de dokter en kreeg de uitslag dat hij maagklachten had maar hij mag gelukkig gewoon blijven lopen! Heel lekker getraint dus. Donderdag de eerste van de langste duurloop; 120 minuten. Eerst s’middags naar de internist, alles ok, geen eiwit in de urine en een Hba1 van 7,1. Toen nog naar Arnhem, Monique had naar aanleiding van haar bezoek aan intersport Nike’s gekocht en daar past toevallig zo’n loopsensor in. Nu vond ik op internet voor een heel zacht prijsje een setje met een ipod en sensor. Dus ik dacht; daar zal ik ze eens mee verrassen. Ik ben zo trots dat ze het nog steeds zo goed vol houd, super! Mijn duurloop; niks wxe9rd, na 50 min kwam een hypo opzetten en dan toch maar stug doorgaan naar de 120 min. Nadeel ik kan mijn tempo dan niet vlak houden en mijn benen voelen dan tintelend aan. Toen Zaterdag, geen tijd om een loopje te doen. Monique had middag dienst dus heb ik de kindjes in bad gedaan en toen ben ik met ze naar de kabouter pad geweest en hebben we zelf gemaakte jam gehaald, LEKKER is die.

Zondag; eerst de kinderen; wat is dat geweldig zeg. Eerst ons Lotte, tja die is 4 maar die kan echt doorzetten, toen onze Teun, hard van start en dan word ie moe maar toch uitgelopen en dan ons Nienke, rustig van start maar die was snel moe ook uitgelopen. Dan ben je als papa toch wel heeeeel trots hoor, knap gedaan jongens! En onze Daan, die bekijkt het nog zo van; ik laat mijn eigen lekker dragen.

Toen mocht papa, 10 kilometer. Jeroen zei al; Geert, het zit erin onder de 40 min. Toen zei ik; als dat zo is spring ik een gat in de lucht. Ingelopen samen met het groepje van Tiny, dus dat zit wel snor. Dan de start; ging eigenlijk lekker maar de doorkomst op de 2 kilometer had ik zoiets dit gaat te hard 7:49. Dan maar bij het groepje aansluiten van Arno, Tiny, Tonnie en nog 2 andere van wie ik de namen niet ken. Net na de 4 zei Tiny, aansluiten bij dat groepje Geert, dus gas erop, nadeel; Tiny moest alleen en dat vond ik minder maar eigenlijk wist ik al dat ik dat tempo van dat groepje niet vol ging houden, ik moest er net iets te veel voor doen. En jawel hoor net voor het stadion, tintelende armen, dan maar iets rustiger. Maar toen ik nog ongeveer 100 meter moest zag ik dat de klok nog in de 39 stond dus vol open die kraan. Eindtijd; 39:50, ik kon niet meer springen maar YES roepen na de finishlijn, dat ging wel en dat deed ik ook, wat geeft dat dan toch een geweldig gevoel! En Tiny, wat gaat die goed zeg 39:57 ik vind het knap, ik neem mijn petje er voor af, geweldig. En dan het toetje, ik was tweede geworden van de mannen trimlopers, mijn eerste prijs. Dus jullie snappen na zo’n dag kan het niet meer stuk! Nu op naar Eindhoven!